ბიბლია: დანიელ წინასწარმეტყველი
Author: Институт перевода Библии
Date: 2020-12-19T15:13:37.479436+00:00

ბიბლია
ბიბლია

1. სათაურის გვერდი

1. დანიელ წინასწარმეტყველი

სათაურის გვერდი

ბიბლია
ძველი და ახალი აღთქმა

(კანონიკური და არაკანონიკური წიგნები)

ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი

2002

ISBN 91-89122-21-6

© კანონიკური წიგნები – ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, სტოკჰოლმი, 2002

© არაკანონიკური წიგნები – საქართველოს ბიბლიის საზოგადოება, 2002

დანიელ წინასწარმეტყველი
დანიელ წინასწარმეტყველი

1. 3

2. 13

3. 14

3
დანიელ წინასწარმეტყველი

3^24დააბიჯებდნენ ისინი შუაგულ ცეცხლში, უგალობდნენ ღმერთს და აკურთხებდნენ უფალს.

25წამოიმართა ყაზარია, ამ შუა ცეცხლში ილოცა, გახსნა ბაგენი და წარმოსთქვა:

26„კურთხეული ხარ, უფალო, ჩვენი მამა-პაპის ღმერთო, ქებულია და დიდებული შენი სახელი უკუნისამდე.

27რადგანაც მართალი ხარ ყველაფერში, რაც მოგვივლინე; ჭეშმარიტია შენი ყოველი საქმე, წრფელია შენი გზა და ჭეშმარიტია შენი მსჯავრი.

28შენი მართალი მსჯავრის აღსრულება იყო ყველაფერში, რაც მოგვივლინე; ჭეშმარიტია შენი ყოველი საქმე, წრფელია შენი გზა და ჭეშმარიტია შენი მსჯავრი. შენი მართალი მსჯავრის აღსრულება იყო ყველაფერი, რაც თავს დაგვატეხე ჩვენ და ჩვენი მამა-პაპის წმიდა ქალაქს – იერუსალიმს, რადგანაც ჭეშმარიტებითა და სიმართლით მოგვივლინე ყოველივე ჩვენი ცოდვების გამო.

29ვინაიდან ვცოდეთ და უსჯულოდ მოვიქეცით შენგან განდგომილნი; ყველაფერში შემცოდენი ყურს არ ვუგდებდით შენს მცნებებს;

30არ ვიცავდით მათ და არ ვასრულებდით ისე, როგორც შენ გვიბრძანე, ჩვენდა სასიკეთოდ.

31ყველაფერი, რაც თავს დაგვატეხე, ყველაფერი, რაც გვაწვნევინე, მართალი სიმართლით ჰქენი.

32უსჯულო მტრების, უსაზარლეს განდგომილთა და მთელი დედამიწის ზურგზე ყველაზე უსამართლო და უბოროტესი მეფის ხელში ჩაგვყარე.

33ახლა კი დანა პირს აღარ გვიხსნის; შენს მონა-მორჩილთა და თაყვანისმცემელთ სამარცხვინო ხვედრი ხვდათ წილად.

34მაგრამ ნუ გაგვწირავ სამუდამოდ, შენი სახელის გულისთვის, და ნუ დაარღვევ შენს აღთქმას.

35ნუ მოგვიშლი შენს მოწყალებას, აბრაამის, შენი მეგობრის, ისაკის, შენი მორჩილის, და ისრაელის, შენი წმიდის გულისთვის,

36რომელთაც უთხარი, რომ ცის ვარსკვლავებივით და ზღვის ქვიშასავით გაამრავლებდი მათ მოდგმას.

37რადგანაც, უფალო, დღეს ყველა ხალხზე მეტად დავმდაბლდით და მთელი დედამიწის ზურგზე ყველაზე მეტად დავკნინდით ჩვენი ცოდვების გამო.

38ასე რომ, დღევანდელ დღეს აღარც მთავარი გვყავს, აღარც წინასწარმეტყველი და აღარც წინამძღოლი, აღარც სრულადდასაწველი გვაქვს, აღარც მსხვერპლი თუ ძღვენი, აღარც საკმეველი და აღარც ადგილი, რომ მსხვერპლი შემოგწიროთ და შენი წყალობის ღირსნი გავხდეთ.

39მაგრამ შემუსვრილი გულითა და დათრგუნვილი სულით ისევე ვიქნებით შეწყნარებულნი, როგორც ვერძთა და ხართა ყოვლადდასაწველით, როგორც ათასი მსუქანი ცხვრით.

40ეს იყოს დღეს ჩვენი მსხვერპლი შენს წინაშე, იქნებ შევძლოთ კვლავაც მოგდიოთ, რადგანაც სირცხვილს არ ჭამენ შენი მოიმედენი.

41ახლა მოგყვებით მთელი გულით, გვეშინია შენი და ვეძებთ შენს სახეს; მაშ, ნუ შეგვარცხვენ,

42არამედ მოგვეცი შენი შემწყნარებლობისა და ულევი წყალობის თანახმად.

43გვიხსენი შენი სასწაულებით და განადიდე შენი სახელი, უფალო.

44დაე, შერცხვენილი დარჩეს ყველა, ვინც ბოროტს იზრახავს შენს მორჩილთა მიმართ; გაცუდდეს მთელი მათი ძალმოსილება და შეიმუსროს მათი ძალა.

45დაე, შეიგნონ, რომ შენ ხარ ერთადერთი უფალი ღმერთი, მთელი დედამიწის ზურგზე განდიდებული.“

46ამასობაში კი მეფის მსახურნი, რომლებმაც ცეცხლში ჩაყარეს ისინი, წამდაუწუმ უკეთებდნენ ღუმელს ნავთს, ფისს, ფიჩხსა და ძენძს.

47და ღუმლიდან ავარდნილი ალი ორმოცდაცხრა წყრთას აღწევდა;

48მან შთანთქა და ფერფლად აქცია ყველა ქალდეველი, ვისაც კი მისწვდა.

49მაგრამ უფლის ანგელოზი ჩაეშვა ღუმელში ყაზარიასა და მის მეგობრებთან ერთად და იქიდან განდევნა ალი.

50ნოტიო ქარბორბალასავით ტრიალებდა და სულს უბერავდა შუაგულ ღუმელს; ასე რომ, ცეცხლი ვერც მიეკარათ, ვერც რა ავნოთ და ვერც შეაკრთო ისინი.

51მაშინ ამ სამმა ერთხმად იგალობა, ადიდა და აკურთხა ღმერთი ღუმელში:

52„კურთხეული ხარ, უფალო, ჩვენი მამა-პაპის ღმერთო, ქებული და დიდებული უკუნისამდე; კურთხეულია შენი დიდების სახელი, წმიდა ქებული და დიდებული უკუნისამდე.

53კურთხეული ხარ შენი დიდების ტაძარში, ქებული და დიდებული უკუნისამდე.

54კურთხეული ხარ უფსკრულთა მხილველი, ქერუბიმებზე მჯდომი, ქებული და დიდებული უკუნისამდე.

55კურთხეული ხარ შენს სამეუფო ტახტზე, ქებული და დიდებული უკუნისამდე.

56კურთხეული ხარ ცამყარზე, ქებული და დიდებული უკუნისამდე.

57აკურთხეთ უფლის ყოველი საქმე, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

58აკურთხეთ, უფლის ანგელოზნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

59აკურთხეთ, ცანო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

60აკურთხეთ, წყალნო, ცის ზენანო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

61აკურთხეთ, უფლის ძალნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

62აკურთხეთ, მზეო და მთვარეო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

63აკურთხეთ, ზეცის ვარსკვლავნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

64აკურთხეთ წვიმავ და ცვარ-ნამო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

65აკურთხეთ, ქარნო და ნიავნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

66აკურთხეთ, ცეცხლო და სიცხეო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

67აკურთხეთ, ყინვავ და ხორშაკო უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

68აკურთხეთ, ლეშხნო და ჭირხლნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

69აკურთხეთ, დღენო და ღამენო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

70აკურთხეთ, ბნელო და ნათელო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

71აკურთხეთ, თრთვილო და თოვლო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

72აკურთხეთ, ჭყაპო და შვავო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

73აკურთხეთ, ელვავ და ღრუბელნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

74აკურთხოს მიწამ უფალი, უგალობოს და განადიდოს უკუნისამდე.

75აკურთხეთ, მთანო და ბორცვნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

76აკურთხეთ, მცენარენო მიწისა, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

77აკურთხეთ, წყაროსთვალნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

78აკურთხეთ, ზღვანო და მდინარენო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

79აკურთხეთ, ვეშაპნო და წყალში მცურავნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

80აკურთხეთ, ცის ფრინველნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

81აკურთხეთ, ოთხფეხნო და დედამიწის ცხოველნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

82აკურთხეთ, ადამის ძენო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

83აკურთხე, ისრაელ, უფალი, უგალობე და განადიდე უკუნისამდე.

84აკურთხეთ, მღვდელნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

85აკურთხეთ, უფლის მონანო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

86აკურთხეთ, მართალთა სულნო და გულნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

87აკურთხეთ, წმიდანო და გულით გლახაკნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

88აკურთხეთ, ყანანია, ყაზარია და მისაელ, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე, რადგანაც მან გამოგვიყვანა ჯოჯოხეთიდან და გვიხსნა სიკვდილის ხელიდან, გამოგვტაცა მოგიზგიზე ღუმლის წიაღს და შუაგულ ცეცხლს გამოგვარიდა.

89ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია, და უკუნისამდეა წყალობა მისი.

90აკურთხეთ, უფლის თაყვანისმცემელნო, ღმერთთა ღმერთი, უგალობეთ და ადიდეთ იგი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი.“

13

13^1იყო ერთი კაცი, ბაბილონში მცხოვრები, სახელად იეჰოიაკიმი.

2მოიყვანა ცოლი, სახელად სუსანა, ხილკიას ასული, ძალზე ლამაზი და უფლის მოშიში.

3მისი მშობლები მართალი ხალხი იყო და მოსეს სჯულის მიხედვით აღზარდეს თავიანთი ქალი.

4იეჰოიაკიმი ძალიან მდიდარი იყო და მისი სახლის ახლოს ბაღი ჰქონდა. იუდაელები ხშირად დადიოდნენ მასთან, რადგანაც ყველაზე პატივცემული კაცი იყო მათ შორის.

5იმ წელს ხალხმა მსაჯულად დასვა ორი უხუცესი, რომლებზედაც უფალმა თქვა, უსჯულოება ბაბილონიდან იმ უხუცეს მსაჯულთაგან შემოგვეპარა, ხალხის მმართველად რომ მოჰქონდათო თავი.

6ორივენი იეჰოიაკიმის ხშირი სტუმრები იყვნენ და ვისაც საქმე ჰქონდა გასარჩევი, სწორედ იქ აკითხავდა მათ.

7შუადღისას, ხალხი რომ გაიკრიფებოდა, სუსანა თავისი ქმრის ბაღში შედიოდა სასეირნოდ.

8ორივე უხუცესი ყოველდღე ხედავდა სასეირნოდ გამოსულ ქალს და მისი ნდომა ჩაუვარდათ გულში.

9შებღალეს თავიანთი გონება და დაბლა დახარეს თვალი, რათა ცისთვის არ ემზირათ და აღარ ხსომებოდათ მართალი მსჯავრი.

10ორივეს გულისთქმის სახმილი სწვავდა, მაგრამ ერთმანეთს არ უმხელდნენ თავიანთ ჭირს,

11რადგანაც რცხვენოდათ ეღიარებინათ, რომ სურდათ ხელში ჩაეგდოთ იგი.

12ამიტომაც ყოველდღე ფხიზლად დარაჯობდნენ, რომ ქალისთვის მოეკრათ თვალი.

13ერთმანეთს კი ეუბნებოდნენ, წავიდეთ შინ, სადილის დროაო. და გამოსულნი ერთმანეთს შორდებოდნენ, მაგრამ მალე ბრუნდებოდნენ უკან და იმავე ადგილას ხვდებოდნენ ერთიმეორეს. ბოლოს მიზეზი ჰკითხეს ერთმანეთს და თავიანთი გულისთქმა აღიარეს. მაშინ ერთად დათქვეს დრო, როდის შეძლებდნენ დაემარტოხელებინათ ქალი.

15ხელსაყრელ დროს რომ ელოდნენ, სუსანა, ჩვეულებისამებრ, ორად-ორი მოახლის თანხლებით შევიდა ბაღში და ბანაობა მოუნდა, რადგანაც სიცხე იყო.

16ბაღში არავინ იყო, ორი უხუცესის გარდა, მიმალულნი რომ უთვალთვალებდნენ ქალს.

17სუსანამ მოახლეებს უთხრა: „მომიტანეთ ნელსაცხებელი და საპონი და ჩარაზეთ ბაღის კარი, რადგანაც ბანაობა მინდა.“

18მოახლეები ისე მოიქცნენ, როგორც ქალბატონმა უთხრათ: ჩარაზეს ბაღის კარი და გვერდითი კარით გავიდნენ, რათა მოეტანათ, რაც ნაბრძანები ჰქონდათ. მიმალული უხუცესები კი ვერ შენიშნეს.

19მოახლეების გასვლისთანავე ორივე უხუცესი წამოხტა და ქალს მივარდა.

20უთხრეს: „აი, კარი ჩარაზულია და ვერავინ გვხედავს. შენ გვინდიხარ, ამიტომ ნებას დაგვყევი და იყავი ჩვენთან.

21თუ არ და, მოწმედ გამოვალთ შენს წინააღმდეგ: ვიტყვით, რომ ყმაწვილ კაცთან იყავი და მიტომაც დაითხოვე მოახლეები.“

22ამოიკვნესა სუსანამ და თქვა: „ყველა გზა მოჭრილი მაქვს; ნებას რომ დაგყვეთ, ეს ხომ სიკვდილია ჩემთვის; არადა, როგორ დავაღწევ თავს თქვენი ხელიდან?

23მაგრამ მიჯობს თქვენს ხელთ ჩავვარდე, ვიდრე უფლის წინაშე ვცოდო.“

24ხმამაღლა შეჰკივლა სუსანამ, მაგრამ ორმა უხუცესმაც შეჰყვირა მის საპირისპიროდ.

25ერთი მათგანი გაიქცა და ბაღის კარი გააღო.

26სახლში მყოფთ ყვირილი რომ შემოესმათ, გვერდითი კარით შეცვივდნენ ბაღში, რათა გაეგოთ, რა დაემართა ქალს.

27როცა უხუცესებმა თავიანთი სათქმელი თქვეს, მსახურები გაოგნებულნი დარჩნენ, რადგანაც თავიანთ ქალბატონზე ამისი მსგავსი რამ არასოდეს სმენიათ.

28მეორე დღეს, როცა ხალხმა მის ქმართან – იეჰოიაკიმთან მოიყარა თავი, ორი უხუცესიც მოვიდა, სუსანას წინააღმდეგ უსჯულო ზრახვით აღვსილი, რათა სიკვდილი მიესაჯათ მისთვის.

29და ხალხის წინაშე თქვეს: „გაგზავნეთ კაცი სუსანას, ხილკიას ასულის, იეჰოიაკიმის ცოლის, მოსაყვანად.“ და მათაც გაგზავნეს.

30მოვიდა სუსანა მშობლების, შვილებისა და მთელი ნათესაობის თანხლებით.

31სუსანა ძალზე ნაზი და ლამაზი იყო შესახედავად.

32ამ უსჯულოებმა ბრძანეს სახე გამოეჩინა, – რადგანაც რიდე ებურა, – რათა მისი სილამაზით დამტკბარიყვნენ.

33ატირდნენ მისი ახლობლები და ყველა მისი შემყურე.

34ორივე უხუცესი ხალხში ჩადგა და ქალს თავზე დაადო ხელი.

35ის კი თვალცრემლიანი შეჰყურებდა ზეცას, რადგანაც უფლის იმედად იყო მისი გული.

36ხოლო უხუცესებმა თქვეს: „მარტო რომ ვსეირნობდით ბაღში, ეს ქალბატონი ორ მოახლესთან ერთად შემოვიდა, ბაღის კარი ჩარაზა და მოახლეები დაითხოვა.

37მიუახლოვდა იქ მიმალული ყმაწვილი კაცი და გვერდით მიუწვა.

38ჩვენ ბაღის კუთხეში ვიდექით და ამ უსჯულოების დანახვისას მათკენ გავეშურეთ.

39ჩახუტებულებს წავადექით თავზე, მაგრამ კაცის დაჭერა ვერ შევძელით, რადგანაც ჩვენზე ღონიერი გამოდგა; კარი გააღო და გარეთ გავარდა.

40ეს კი დავიჭირეთ და ვკითხეთ, ვინ იყო ის ყმაწვილი კაცი.

41მაგრამ მან არ გაგვიმხილა. ჩვენ ვართ ამის მოწმენი.“ შეკრებილნი ერწმუნნენ მათ, როგორც ხალხის უხუცესთ და მსაჯულთ, და სიკვდილი მიუსაჯეს ქალს.

42მაშინ ხმამაღლა შეჰღაღადა სუსანამ და თქვა: „ღმერთო წარუვალო, საიდუმლოთა მცოდნევ, რომელმაც მანამდეც იცი ყველაფერი, სანამ მოხდებოდეს,

43შენ ხომ იცი, რომ ცილს მწამებენ, და, აი, ისე ვკვდები, რომ არ ჩამიდენია არაფერი იმისი მსგავსი, რასაც ესენი მზაკვრულად მაბრალებენ.“

44და შეისმინა უფალმა მისი ხმა.

45სასიკვდილოდ რომ მიჰყავდათ, ღმერთმა აღძრა ერთი ყმაწვილი კაცის წმიდა სული, რომელსაც დანიელი ერქვა სახელად.

46და ხმამაღლა შეჰყვირა მან: „მე მის სისხლში არ მიდევს ბრალი!“

47მთელი ხალხი მისკენ შებრუნდა და უთხრა: „რაო, ეგ რა თქვი?“

48მაშინ ჩადგა იგი მათ შორის და თქვა: „ნუთუ მართლა ასე უგუნურნი ხართ, ისრაელის ძენო? არც რა გამოგიძიებიათ, არც სიმართლე დაგიდგენიათ და ისრაელის ასულს ისე დასდეთ მსჯავრი?

49დაბრუნდით სამსჯავროში, რადგანაც ამათ ცილი დასწამეს მას.“

50მაშინვე დაბრუნდა ხალხი, და უთხრეს მას უხუცესებმა: „დაჯექი ჩვენს შორის და მოგვახსენე, რაკი ღმერთს შენთვის მოუცია უხუცესობა.“

51და უთხრა ხალხს დანიელმა: „განაცალკევეთ ესენი, ცალ-ცალკე დავკითხავ მათ.“

52როდესაც განაცალკევეს, უხმო ერთ მათგანს და უთხრა: „ბოროტებაში დაბერებულო, ახლა გამჟღავნდა შენი უწინდელი ცოდვები:

53უსამართლო სამართლის ქმნა, უბრალოთა ბრალდება და ბრალეულთა გამართლება, მაშინ, როდესაც უფალი ამბობს: ‘ნუ მოაკვდინებ უბრალოსა და მართალს.’

54მაშ, თუ ეს შენი თვალით გინახავს, მითხარი, რომელი ხის ქვეშ ეხვეოდნენ ერთმანეთს?“ და მან მიუგო: „თრიმლის ქვეშ.“

55დანიელმა თქვა: „ნამდვილად იცრუე, შენდა სავალალოდ, რადგანაც, აჰა, ღვთის ანგელოზმა უკვე მიიღო ბრძანება ღვთისა და შუა გაგკვეთს შენ.“

56გაისტუმრა იგი და მეორის მოყვანა ბრძანა. უთხრა მას: „ქანაანის თესლო, და არა იუდასი, სილამაზემ გაცთუნა და სურვილმა შეგირყვნა გული.

57ასე ექცეოდით ისრაელის ასულთ და ისინიც, შეშინებულნი, კავშირს იჭერდნენ თქვენთან. მაგრამ იუდას ასულმა არ დაითმინა თქვენი უსჯულოება.

58აბა, მითხარი: რომელი ხის ქვეშ წაადექი თავს, როცა ერთმანეთს ეხვეოდნენ?“ და მან მიუგო: „მუხის ქვეშ.“

59უთხრა მას დანიელმა: „ნამდვილად იცრუე, შენდა სავალალოდ, რადგანაც ღვთის ანგელოზი მახვილით იცდის, რომ შუა გაგკვეთოს და ბოლო მოგიღოთ ორივეს.“

60მაშინ მთელმა ხალხმა ყიჟინა დასცა და აკურთხა ღმერთი, რომელმაც იხსნა მისი მოსავი.

61ყველა აღიძრა ორი უხუცესის წინააღმდეგ, რადგანაც დანიელმა მათი პირით ამხილა ისინი ცრუმოწმობაში, და ისე მოექცნენ მათ, როგორც ეს ბოროტმზრახველნი ექცეოდნენ თავიანთ მოყვასთ.

62მოსეს სჯულის თანახმად დახოცეს ისინი, და გადარჩა იმ დღეს უბრალო სისხლი.

63ხილკიამ და მისმა ცოლმა ადიდეს ღმერთი მათი ქალის – სუსანას გამო, მის ქმართან – იეჰოიაკიმთან და ყველა ახლობელთან ერთად, რადგანაც სამარცხვინო ვერაფერი უპოვეს მას.

64და ამაღლდა დანიელი ხალხის თვალში იმ დღიდან მოყოლებული და მას შემდეგაც.

14

14^1მეფე ასტიაგესი შეუერთდა თავის მამა-პაპას. და კიროს სპარსელმა დაიმკვიდრა მისი სამეფო.

2დანიელი მეფესთან ერთად ცხოვრობდა და ყველაზე სახელგანთქმული იყო მის მეგობართა შორის.

3ბაბილონელებს ჰყავდათ კერპი, სახელად ბელი, რომელზედაც ყოველდღიურად ხარჯავდნენ ოც არტაბა ფქვილს, ორმოც ცხვარსა და ექვს საწყაო ღვინოს.

4მეფე აღმერთებდა მას და ყოველდღე მიდიოდა, რათა თაყვანი ეცა მისთვის. დანიელი კი თავის ღმერთს სცემდა თაყვანს.

5და უთხრა მას მეფემ: „რატომ არ ეთაყვანები ბელს?“ ხოლო მან მიუგო: „იმიტომ, რომ ხელთქმნილ კერპებს კი არა ვცემ თაყვანს, არამედ ცოცხალ ღმერთს – ცისა და მიწის შემოქმედს, ყოველი ხორციელის მეუფეს.“

6მეფემ უთხრა: „შენ გგონია, რომ ბელი ცოცხალი ღმერთი არ არის? ხომ ხედავ, რამდენს ჭამს და სვამს ყოველდღიურად?“

7დანიელმა სიცილით მიუგო: „თავს ნუ იტყუებ, მეფეო, რადგანაც ის შიგნიდან თიხაა, გარედან კი სპილენძი; ასე რომ, არასდროს არც უსვამს და არც უჭამია.“

8მაშინ განრისხებულმა მეფემ ქურუმებს უხმო და უთხრა: „თუ არ მეტყვით, ვინ ჭამს ყოველივე ამას, სიკვდილი გელით, ხოლო თუ დამიმტკიცებთ, რომ ბელი ჭამს, მაშინ დანიელს არ ასცდება სიკვდილი, რადგანაც ბელი დაგმო.“

9დანიელმა უთხრა მეფეს: „როგორც თქვი, ისე იყოს. ხოლო ბელს სამოცდაათი ქურუმი ჰყავდა მათი ცოლ-შვილის გარდა.

10და მეფე დანიელთან ერთად მივიდა ბელის ტაძარში.

11ბელის ქურუმებმა უთხრეს მას: „აი, ჩვენ გარეთ გავალთ, მეფეო, შენ კი დააწყვე საზრდო, ჩამოასხი ღვინო, ჩარაზე და შენი ბეჭდით დაბეჭდე კარი; და თუ ხვალ მოხვალ და ვერ ნახავ, რომ ყველაფერი ბელმა შეჭამა, სიკვდილის ღირსნი ვიქნებით, თუ არა და, უნდა მოკვდეს დანიელი, რომელმაც ცილი დაგვწამა.“

12გამომწვევად ეჭირათ თავი, ვინაიდან ტაბლის ქვეშ საიდუმლო შესასვლელი გაეკეთებინათ, საიდანაც შედიოდნენ და ჭამდნენ ყველაფერს.

13გარეთ რომ გავიდნენ, მეფემ საზრდო დაუწყო ბელს.

14დანიელმა კი უბრძანა თავის მსახურებს, მოეტანათ ნაცარი და მთელ ტაძარში მიმოებნიათ მარტოოდენ მეფის თანდასწრებით. გარეთ გამოსულებმა ჩარაზეს კარი, მეფის ბეჭდით დაბეჭდეს და წავიდნენ.

15ხოლო ქურუმები, როგორც სჩვეოდათ, თავიანთი ცოლ-შვილითურთ ღამით მივიდნენ და ყველაფერი შეჭამეს და შესვეს.

16დილაადრიან ადგა მეფე, და დანიელიც მასთან ერთად,

17და თქვა: „ხელუხლებელია ბეჭედი, დანიელ?“ დანიელმა მიუგო: „ხელუხლებელია, მეფეო.“

18კარი გააღეს თუ არა, მეფემ ტაბლას დახედა და წამოიძახა: „დიდი ხარ, ბელ, და ყოველგვარი სიცრუე უცხოა შენთვის!“

19გაეცინა დანიელს, შეაჩერა მეფე, რომ ტაძარში არ შესულიყო, და უთხრა: „დახედე იატაკს და გამოიცანი, ვისია ეს ნაფეხურები.“

20მეფემ მიუგო: „კაცების, ქალებისა და ბავშვების ნაფეხურებს ვხედავ.“

21განრისხებულმა მეფემ ქურუმებისა და მათი ცოლ-შვილის შეპყრობა ბრძანა და მათ უჩვენეს საიდუმლო კარი, საიდანაც შედიოდნენ და ჭამდნენ ყველაფერს, რაც ტაბლაზე ეწყო.

22მაშინ მეფემ დაახოცინა ისინი, ბელის კერპი კი დანიელს მისცა, რომელმაც დაანგრია ისიც და მისი ტაძარიც.

23იქვე იყო დიდი ურჩხული, რომელსაც თაყვანს სცემდნენ ბაბილონელნი.

24და უთხრა მეფემ დანიელს: „ამაზეც ხომ არ იტყვი, ცოცხალი ღმერთი არ არისო? მაშ თაყვანი ეცი მას.“

25დანიელმა მიუგო: „უფალს, ღმერთს ჩემსას, ვცემ თაყვანს, რადგანაც ის არის ცოცხალი ღმერთი; ამ ურჩხულს კი, თუ ნებას მომცემ, მეფეო, უმახვილოდ და ულახტოდ მოვკლავ.“

26და უთხრა მეფემ: „ნება მიბოძებია.“

27დანიელმა აიღო ფისი, ქონი და ბეწვი, ერთად მოხარშა, დააგუნდავა და ხახაში ჩაუგდო ურჩხულს; ჩაყლაპა თუ არა ურჩხულმა, მაშინვე გასკდა.

28ეს რომ ბაბილონელებმა გაიგეს, მათ აღშფოთებას საზღვარი არა ჰქონდა, მეფის წინააღმდეგ აღიძრნენ და თქვეს: „მეფე იუდაელი გახდა, ბელი დაამხო, ურჩხული მოკლა და ქურუმები დახოცა.“

29მივიდნენ მეფესთან და უთხრეს: „მოგვეცი დანიელი, თორემ შენც მოგკლავთ და მთელ შენს სახლეულსაც ზედ დაგაკლავთ.“

30როდესაც მეფემ დაინახა, რა დაჟინებით ითხოვდნენ, იძულებული შეიქნა დანიელი მიეცა მათთვის.

31ლომების ხაროში ჩააგდეს დანიელი და ექვსი დღე დაჰყო იქ.

32ხაროში შვიდი ლომი იყო, რომლებსაც ყოველდღიურად ორ გვამსა და ორ ცხვარს უყრიდნენ შიგ; იმ ექვს დღეში კი არაფერი არ ჩაუყრიათ, რათა დანიელი შთაენთქათ.

33იყო იუდეაში წინასწარმეტყველი ამბაკუმი, რომელმაც მოხარშა შეჭამადი, შიგ პური ჩაფშვნა და ყანაში წავიდა, რომ მომკელებისთვის მიეტანა.

34მაგრამ უფლის ანგელოზმა უთხრა ამბაკუმს: „წაიღე ეგ შენი სადილი ბაბილონს და დანიელს მიუტანე ლომების ხაროში.“

35ამბაკუმმა თქვა: „უფალო, არც ბაბილონი მინახავს და არც ხარო ვიცი.“

36მაშინ უფლის ანგელოზმა კეფაში ჩაავლო ხელი, თმებით ასწია და თავისი სულის ძალით ბაბილონში, ზედ ხაროს თავზე დასვა.

37ჩასძახა ამბაკუმმა დანიელს და უთხრა: „დანიელ, დანიელ! აიღე ეს სადილი, რომელსაც ღმერთი გიგზავნის.“

38და თქვა დანიელმა: „შენ გამიხსენე, უფალო, და არ მიატოვე შენი მოყვარულნი.“

39ადგა დანიელი და ჭამა; ღვთის ანგელოზმა კი მაშინვე დააბრუნა ამბაკუმი თავის ადგილას.

40მეშვიდე დღეს მოვიდა მეფე დანიელის დასატირებლად, ხაროს მიადგა, შიგ ჩაიხედა და, აჰა, მჯდომარე დანიელი კი დაინახა.

41ხმამაღლა შესძახა მეფემ: „დიდი ხარ, ღმერთო დანიელისა, და სხვა არავინაა შენს გარდა!“

42ამოაყვანინა იგი. ხაროში კი ისინი ჩაყარა, ვისაც მისი დაღუპვა სურდათ; და მის თვალწინ იქნენ შეჭმულნი.

Table of Contents

- ბიბლია

- სათაურის გვერდი

- დანიელ წინასწარმეტყველი

- 3
- 13
- 14